Kuadratuur review by Joachim Ceulemans

CF 275Lama + Chris Speed – Lamaçal (CF 275)
Het Portugese platenlabel Clean Feed verdient niet alleen lof voor de manier waarop het het hedendaagse jazz- en improvisatiegebeuren met veel ijver documenteert, maar ook omdat het daarin weinig onderscheid maakt tussen vertrouwde namen zoals Ken Vandermark, Gerry Hemingway en Joe McPhee en mindere goden. In 2011 kwam het label bijvoorbeeld op de proppen met ‘Oneiros’, het debuut van de Portugese groep LAMA. Weinigen hadden op dat moment al gehoord van bassist Gonçalo Almeida, trompettiste Susana Santos Silva en drummer Greg Smith, maar dankzij de kwaliteitsgarantie van Clean Feed gaven velen het jonge trio een kans. Ook opvolger ‘Lamaçal’ zal de nieuwsgierigheid van velen wekken, want niemand minder dan Chris Speed blaast op deze plaat een stukje mee.    LAMA werd in 2008 opgericht aan het conservatorium van Rotterdam, waar de betrokken muzikanten op dat moment hun muzikale opleiding afwerkten. Vandaag heeft het trio Lissabon als uitvalsbasis, niet toevallig de thuisstad van Clean Feed en een hoop andere Portugese acts die aan het label zijn verbonden. Net zoals die havenstad in het verleden een toegangspoort was voor nieuwigheden uit verre uithoeken van de wereld, is ook LAMA nu ontvankelijk voor invloeden die haar muziek kunnen verrijken. Zo kent het door jazz en improvisatie gedomineerde oeuvre van de groep een oosterse inslag, wat vooral tot uiting komt in ‘Anémona’, een door een sluw basostinato voortgestuwd demonstratiestuk op maat van Chris Speed. Voor de Amerikaan is dit vertrouwd terrein dat hij tot tien jaar geleden nog uitgebreid verkende met het op non-actief staande kwartet Pachora. Hij danst op klarinet dan ook gewillig in het rond wanneer het licht voor hem na een lange inleiding op groen springt.   Door middel van elektronica en loops legt de groep heel wat accenten. Zo is er het mooi dromerige, door delay gevoede ‘Manta’ dat perfect kan fungeren als mini-soundtrack, maar muzikaal geen grote ambities koestert. De door een strijkstok opgewekte en geloopte walvisgeluiden waarmee ‘Moby Dick’ wordt afgetrapt zijn niet meer dan een kitscherige verfraaiing. Het vervolg is echter een pak interessanter met elegant contrabaswerk van Almeida in een (alweer) oosters geïnspireerd thema. Het is dan al lang duidelijk dat LAMA het esthetische hoog in het vaandel voert en dan komt een volle en kraakheldere productie (nochtans een live-registratie vanop het Portalegre Jazz Fest) zoals hier goed van pas.   Speed draagt met ‘He Has a Pair of Dice’ ook een stuk aan, wat voor onverbloemde actie zorgt op de plaat aangezien de groep enkel samenkomt in het jubelende thema om vervolgens solerend en improviserend uit elkaar te spatten. Het is echter in de eigen stukken dat het trio openbloeit, met als hoogtepunt titeltrack ‘Lamaçal’, dat meer dan acht minuten boeit dankzij plagerige uitwisselingen tussen trompet en afwisselend klarinet en tenorsax, in combinatie met een steeds wijzigende onderstroom van bas en drums. Ritmes worden op elkaar gestapeld en het tempo wordt via subtiele ingrepen haast onmerkbaar verdubbeld en weer vertraagd.   Dat Lissabon zich roert in het hedendaagse jazz- en improvisatiegebeuren was al langer bekend. Met LAMA beschikt de Portugese hoofdstad over een kleurrijke vertegenwoordiger voor de melodieuze kant van de avant-garde, die ongetwijfeld ook een woordje kan meepraten op internationaal niveau.

English translation
“The Portuguese label Clean Feed deserve not only praise for the way the contemporary jazz and improvisation done with great diligence documents , but also because it little distinction between familiar names such as Ken Vandermark , Gerry Hemingway and Joe McPhee and lesser gods . In 2011, for example, the label came up with ‘ Oneiros ‘ , the debut of the Portuguese group LAMA . Few had heard at the time of bassist Gonçalo Almeida , trumpeter Susana Santos Silva and drummer Greg Smith , but thanks to the quality of Clean Feed gave many young trio a chance . Also successor ‘ Lamaçal ” will arouse the curiosity of many , because none other than Chris Speed ​​blows on this record.

LAMA was founded in 2008 at the Conservatory of Rotterdam , where the musicians involved at that time while doing their musical training . Lisbon, the hometown of Clean Feed , and a lot of other Portuguese acts linked to the label. Just like the port in the past was a gateway for novelties from distant corners of the world, is also LAMA now receptive to influences that can enrich their ​​music . So it dominated jazz and improvisation work of the group an oriental slant, knows what is mainly reflected in ‘ Anemona , a driven by a cunning bass ostinato  piece and tailored Chris Speed ​​. For the American , this is familiar territory he explored further extended to ten years ago with the inactive standing quartet Pachora . He dances on clarinet therefore willingly in the round when the light turns to him after a long introduction to green .

Through electronics and loops puts the group a lot of accents . There is the beautiful dreamy , fed by delay ‘ Manta ‘ that can perfectly serve as mini – soundtrack , but musically have great ambitions . Generated by a bow and looped whale sounds that ‘ Moby Dick ‘ is kicked are no more than a kitsch embellishment . However, the sequel is a pack interesting with elegant bass work of Almeida in (again ) Asian-inspired theme. It is long been clear that the aesthetic LAMA paramount performs and then a full and crisp production (however a live recording movement from the Portalegre Jazz Fest ) as handy here .

Speed ​​contributes with ‘ He Has a Pair of Dice’ also a lot of , what action will the unvarnished plate since the group only meets in the jubilant theme then sole office and improvising to explode. However, it is in their own pieces that the trio is blossoming , culminating title track ‘ Lamaçal ‘ , that more than eight minutes captivates thanks teasing exchanges between trumpet and alternate clarinet and tenor sax , combined with an ever-changing undercurrent of bass and drums . Rhythms are stacked together and the pace is through subtle interventions almost imperceptibly doubled and delayed again .

Lisbon that stirs in contemporary jazz and improvisation done was already known . With LAMA has the Portuguese capital on a colorful representative for the melodic side of the avant – garde , which undoubtedly can also discuss at international level.
http://www.kwadratuur.be/cdbesprekingen/detail/lama_chris_speed_-_lamacal#.Uis35cbWRSJ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s