Tag Archives: Frantz Loriot

Mic Best of 2014 List by Pavlidis Noel

Τα καλύτερα του 2014
Από μουσική σκοπιά το 2014 ήταν αποκαλυπτικό και ταυτόχρονα βαρετό. Οι κρίσεις για τη μουσική που κυκλοφορεί γίνονται όλο και περισσότερο υποκειμενικές. Η τάση είναι να μην συμφωνούν στα καλύτερα της χρονιάς ούτε το αριστερό με το δεξί αυτί. Οι ακροάσεις είναι μοναχικές. Κατεβάζω και ακούω ένα άλμπουμ, μου αρέσει αλλά δεν το μοιράζομαι ούτε με τον πιο αγαπημένο μου φίλο, δεν έχω χρόνο πλέον, δεν τον συναντώ πλέον, δεν με ενδιαφέρει να μοιράζομαι πλέον, δεν με νοιάζει η γνώμη κανενός πλέον.

Τους τελευταίους 12 μήνες πέρασα βιαστικά από την μηχανή περίπου 2000 άλμπουμ νέων μουσικών με ούγια 2014. Μου άρεσαν πολύ περίπου 80, τα οποία θα τα κουβαλήσω και στο υπόλοιπο του βίου μου. Η διαδικασία έχει αρχίσει κάπως να με κουράζει αλλά παραμένει η μόνη αξιόπιστη. Κατέβασμα, βιαστική ακρόαση, διαλογή, προσεχτικότερη ακρόαση, διαλογή, συμπέρασμα. Για τα τελείως άγνωστα ονόματα επηρεάζομαι πλέον μόνο από το εξώφυλλο και την ετικέτα. Σπανίως ανατρέχω σε περιοδικά και κριτικές. Έπειτα από 15 χρόνια διέκοψα την συνδρομή μου στο Wire.
Ακολουθούν τα καλύτερα της χρονιάς. Τα σχόλια είναι αυτά που τα συνόδευαν στις περιοδικές στήλες Clinamina με κάποιες μικρές αλλαγές.

Τα 11 πιο αγαπημένα μου άλμπουμ του 2014

Sonar – Static Motion
Το Static Motion είναι το δεύτερο άλμπουμ των Sonar, της τετράδας Stephan Thelen και Bernhard Wagner (κιθάρες), Christian Kuntner (μπάσο) και Manuel Pasquinelli (τύμπανα). Από τη μια νομίζεις ότι ακούς μια συνέχεια του αριστουργηματικού ντεμπούτου τους A Flaw Of Nature και από την άλλη νομίζεις ότι δεν έχεις ξανακούσει τέτοιο πράγμα στη ζωή σου. Το μυστικό παραμένει στις αρμονικές που παράγει το παίξιμο στις κιθάρες. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει άλλη μπάντα στον πλανήτη που να παίζει τέτοια μουσική, ένα μοναδικό απόσταγμα post-art-math rock. Όλα τα κομμάτια είναι μαγικά, αλλά τα 18 πιο ονειρικά δευτερόλεπτα βρίσκονται ανάμεσα στο 2.29 και στο 2.47 του Tranceportation.

Aidan Baker – Triptychs. Variations on a Melody
Ο αγαπημένος μου Aidan μοιράζει το χρόνο του σε δεκάδες διαφορετικά πράγματα αλλά η ενασχόλησή του με μουσικές σαν την παρούσα φαίνεται πως του ταιριάζει περισσότερο. Τα “Τρίπτυχα” είναι μια απλή μελωδία, η οποία παραλλάσσεται 13 φορές, κάθε φορά με άλλο όργανο. Η δομή της μελωδίας, η συγγένειά της με τις Γυμνοπαιδίες του Satie και η σχέση της με την αποκαλούμενη “furniture music” αναλύονται σε εξειδικευμένες ιστοσελίδες. Αγαπημένες μου παραλλαγές είναι οι δύο πιανιστικές, του Aki Yakamoto και του Peter Broderick, οι δύο μπασιστικές, του Leah Buckareff στο ηλεκτρικό και του David Nesselhauf στο κοντραμπάσο και οι δυο κιθαριστικές, η μια με ηλεκτρική και η άλλη με ακουστική κιθάρα, παιγμένες από το συνθέτη.

Sleaford Mods – Divide & Exit
Το ντουέτο Jason Williamson και Andrew Fearn έχει αρχίσει να γίνεται σχεδόν διάσημο. Το Divide and Exit δεν είναι καλύτερο του περσινού τους Austerity Dogs, είναι πιθανώς ισάξιο. Το Tied Up in Nottz (with a z you cunt) είναι ένα από τα καλύτερα κομμάτια της δεκαετίας. Θεωρώ ότι αυτή η μπάντα είναι το σημερινό πανκ. Είναι αλήτες, μίνιμαλ, κόκκαλοι, χύμα, ατόφιοι, γνήσιοι. Το βλέπω στις φάτσες τους, το νιώθω στους τρόπους τους, το ακούω στους στίχους τους. Ο Williamson είναι ο νέος home hero. Δηλώνω φανατικός τους.

Vilde & Inga – Makrofauna
Είναι η Vilde Sandve Alnaes στο βιολί και η Inga Margrete Aas στο κοντραμπάσο, νεαρές και οι δύο. Κυκλοφορούν στην ECM και παίζουν φοβερή αφαιρετική πειραματική τζαζ, που δεν θυμίζει ακριβώς τζαζ αλλά μοντέρνα σύνθεση. Κορυφαία τα Under Bakken, Rotter και Loss.

Schloss Mirabell – Ghosthour Diary
Είναι η Florina Speth, της οποίας το βιογραφικό είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Στα έξι της μάθαινε τσέλο και πιάνο και τώρα στα τριάντα της κάνει διδακτορικό στην νευρομουσικολογία. Το Ghosthour Diary γράφτηκε τις πρώτες πρωινές ώρες, λίγο πριν από τον ύπνο, την ώρα που βγαίνουν τα φαντάσματα. Είναι κατά κύριο λόγο πειραματικό ηλεκτρονικό/ ηλεκτροακουστικό με μερικά σκόρπια φωνητικά. Το Feines Sanft που κλείνει το άλμπουμ είναι ένα από τα καλύτερα κομμάτια της δεκαετίας.

CF305Baloni – Belleke (CF 305)
Η σύνθεση τραβάει αμέσως την προσοχή. Joachim Badenhorst στο μπάσο κλαρινέτο, κλαρινέτο και τενόρο σαξόφωνο, Frantz Loriot στη βιόλα και Pascal Niggenkemper στο κοντραμπάσο. Το δεύτερο άλμπουμ της μπάντας κινείται ανάμεσα στην μοντέρνα μουσική δωματίου και στην αβάν-γκαρντ πειραματική τζαζ, με τις συνθέσεις να κλίνουν πότε προς τη μια και πότε προς την άλλη πλευρά. Αγαπημένες μου συνθέσεις τα “αργά”
Mon seul desir και Building Nothing Out of Something.

David Thomas Broughton & Juice Vocal Ensemble – Sliding the Same Way
Επιτέλους, το παλικάρι μου επέστρεψε. Αυτήν τη φορά με παρέα. Τις Juice Vocal Ensemble, το γυναικείο τρίο από το Λονδίνο που πειραματίζεται αποκλειστικά με τα φωνητικά και τα τελευταία χρόνια έχει συνεργαστεί με την αφρόκρεμα της avant garde σκηνής (και όχι μόνο). Αν και η συνεργασία έχει τις ιδιαιτερότητές της, δεν πιστεύω ότι θα μπορούσε ποτέ κάποιος ή κάτι να καπελώσει την μεγαλειώδη, βαθιά και θεατρική φωνή του David. Το In Service είναι κομματάρα αιώνια. Με συγκινεί επίσης το οκτάλεπτο The Promise με τις γυναικείς φωνές να έχουν τη μερίδα του λέοντος.

Land Observations – The Grand Tour
Είναι ο Βρετανός James Brooks, o κιθαρίστας των Appliance, που ως Land Observations τον είχαμε τσεκάρει στο εξαιρετικό ντεμπούτο του Roman Roads IV-XI του 2012. Στο The Grand Tour συνεχίζει το μοναχικό ταξίδι του. Σε ολόκληρο το άλμπουμ παίζει μόνο ηλεκτρική κιθάρα. Ο τρόπος του είναι ξεχωριστός και το αποτέλεσμα κινείται κάπου ανάμεσα στο post rock και το kraut, σε πιο αφαιρετική μορφή. Αρχικά μου άρεσαν περισσότερο τα On leaving the Kingdom for the well-tempered continent και Walking the warm colonnades αλλά οι επόμενες ακροάσεις αποκάλυψαν τη δυναμική όλων των συνθέσεων.

Lullatone – While Winter Whispers
Το γιαπωνέζικο ντούο από την Ναγκόγια συνεχίζει το μοναδικό του ταξίδι στην κορυφαιότερη παιδική μουσική των ημερών. Ξέρετε τώρα, ξυλόφωνα, καμπανάκια, παιχνιδάκια, τσικιτσάκια. Στο While Winter Whispers κυρίαρχο ρόλο παίζει ο χειμώνας και οι χιονονιφάδες. Τα Prelude For A Single Snowflake Under A Streetlight Falling Like A Star, An Ode To Eaten Snowflakes και A Little Song About Snowdrops έχουν τους καλύτερους χιονοτίτλους και αποτελούν το αγαπημένο μου χειμωνιάτικο soundtrack.

Eric Thielemans – Sprang
Τρίτο προσωπικό άλμπουμ για τον Βέλγο περκασιονίστα Eric Thielemans, το οποίο αποτελεί διατριβή πάνω στα κρουστά και τις πιθανές ηχητικές τους διαστάσεις. Από τη πρώτη στιγμή που το άκουσα με συνεπήρε. Είναι η μουσική με την οποία συντονίζεται τα τελευταία χρόνια ο εγκέφαλός μου. Είναι πειραματικό, βιομηχανικό, προοδευτικό, τελετουργικό. Όλα τα κομμάτια είναι αριστουργήματα, αλλά το Garden θα μπορούσα να το ακούω στο repeat όλη τη μέρα. Κάτι τέτοια άλμπουμ με κρατάνε ακόμη στις επάλξεις.

Vera Kappeler & Peter Conradin Zumthor – Babylon-Suite
Η σύνθεση των οργάνων αρκεί από μόνη της. Vera Kappeler στο πιάνο, αρμόνιο, παιδικό πιάνο και φωνή και Peter Conradin Zumthor στα κρουστά, παιδικό πιάνο και φωνή. Το αποτέλεσμα είναι εξαιρετική αβάν-γκαρντ τζαζ. Καλύτερες συνθέσεις τα πειραματικά Tor III και Bontempi Var. I και ΙΙ.

http://www.mic.gr/team.asp?id=43377

Free Jazz Best of 2014

Albums of the Year – 2014
So another year and another 1500 albums considered for review (and that’s just the ones we actually added to the list!). Taking a quick look back: this year Julian, Matthew, Chris, Ed, Antonio, Stefan, Josh, and Hugo joined the review team and we recently welcomed Eyal and Alfonso – you’ll be seeing more of them soon. 2014 also saw Martin Schray bringing the Free Jazz Blog to the air on SWR2, public radio in southern Germany. His next show is on the 9th of January (stay tuned for more info on that!). Finally, thanks to all of you, we’re seeing upwards of 75,000 page views a month and have a growing subscriber base … all we can (and should) say is thank you everyone and keep listening!

And now here it is … our hotly anticipated top ten list of albums of the year, tallied and calculated from the collective’s personal top 10 album choices (listed below):

The Free Jazz Collective Top-10 albums of 2014
CF303

1.Steve Lehman Octet – Mise en Abîme
2.Akira Sakata, Johan Berthling, Paal Nilssen-Love – Arashi
3.Jemeel Moondoc – The Zookeeper’s House
4.Angles 9 – Injuries (CF 303)
5.Audio One – An International Report
6.Farmers By Nature – Love and Ghosts
7.Ken Vandermark/Paal Nilssen-Love Duo – Lightning Over Water
8.Marc Ribot Trio – Live at the Village Vanguard
9.Wadada Leo Smith – The Great Lakes Suites
10.Jeremiah Cymerman – Pale Horse / Lotte Anker & Jakob Riis – Squid Police

Troy Dostert
CF 292

1.Steve Lehman Octet, Mise en Abîme
2.Marty Ehrlich Large Ensemble – Trumpet in the Morning
3.Franco D’Andrea Sextet – Monk and the Time Machine
4.Kris Davis Trio – Waiting for You to Grow (CF 292)
5.Ivo Perelman – The Other Edge
6.Ken Vandermark/Paal Nilssen-Love Duo – Lightning Over Water
7.Peter Van Huffel – Boom Crane
8.Angles 9 – Injuries
9.Max Johnson – Invisible Trio
10.Audio One – An International Report

Julian Eidenberger
CF306

1.Akira Sakata, Johan Berthling, Paal Nilssen-Love – Arashi
2.Kyle Bruckmann’s Wrack – … Awaits Silent Tristero’s Empire
3.Steve Lehman Octet – Mise en Abîme
4.Anthony Braxton, Tom Rainey, Tomas Fujiwara – Trio New Haven 2013
5.Audio One – An International Report
6.Many Arms with Colin Fisher – Suspended Definition
7.Lean Left – Live at Area Sismica
8.Joe Morris Quartet – Balance (CF 306)
9.Yoni Kretzmer, Pascal Niggenkemper, Weasel Walter – Protest Music
10.Wadada Leo Smith, Jamie Saft, Joe Morris, Balázs Pándi – Red Hill

Matthew Grigg
CF300LPSHH 010
1.Pharoah & the Underground – Spiral Mercury/Primative Jupiter (CF 300)
2.Audio One – An International Report/The Midwest School
3.Nicole Mitchell’s Black Earth Ensemble – Xenogenesis II: Intergalactic Beings
4.Nate Wooley, Hugo Antunes, Chris Corsano – Malus
5.Thurston Moore, Gabriel Ferrandini, Pedro Sousa – Live at ZDB (SHH 010)
6.Peter Evans Quintet – Destination:Void
7.Broetzmann, Adasiewicz, Edwards, Noble – Mental Shake
8.Roscoe Mitchell/Mike Reed – In Pursuit of Magic
9.Jason Ajemain, Tony Malaby, Rob Mazurek, Chad Taylor – A Way A Land of Life
10.Marc Ribot Trio – Live at the Village Vanguard

Chris Haines
CF306CF295  CF2941.Joe Morris Quartet – Balance (CF 306)
2.Sei Miguel – Salvation Modes (CF 295)
3.Eric Revis – In Memory of Things Yet Seen (CF 294)
4.Jakob Thorkild Trio – Art Sleaze
5.Tisziji Munoz – Star Worlds
6.Ken Aldcroft – Threads 10/09/11
7.Marc Ribot – Live at the Village Vanguard
8.Andymusic – Heavydance
9.Tomas Fujiwara Trio – Variable Bets
10.Tellef Ogrim & Anders Berg – November

Antonio Poscic
CF303

1.Wadada Leo Smith – The Great Lakes Suites
2.Steve Lehman Octet – Mise en Abîme
3.DKV Trio – Sound in Motion in Sound
4.Farmers By Nature – Love and Ghosts
5.Lotte Anker & Jakob Riis – Squid Police
6.Jeremiah Cymerman – Pale Horse
7.Angles 9 – Injuries (CF 303)
8.Tyshawn Sorey Trio – Alloy
9.Zion 80 – Adramelech: Book of Angels, Vol. 22
10.Jemeel Moondoc – The Zookeeper’s House

Dan Sorrells
CF314CF303
1.Daunik Lazro, Benjamin Duboc, Didier Lassere – Sens Radiants
2.Wacław Zimpel To Tu Orchestra – Nature Moves
3.Benjamin Duboc – St. James Infirmary
4.Zanussi Five – Live in Coimbra (CF 314)
5.Angles 9 – Injuries (CF 303)
6.Max Johnson, Ingrid Laubrock, Mat Maneri, Tomas Fujiwara – The Prisoner
7.Keir Neuringer – Ceremonies Out of the Air
8.Jeremiah Cymerman, Evan Parker, Nate Wooley – World of Objects
9.RED Trio & Mattias Ståhl – North and the Red Stream
10.Michael Francis Duch – Tomba Emmanuelle

Hugo Truyens
CF317CF305
1.De Beren Gieren & Susana Santos Silva – The Detour Fish (CF 317)
2.1000 + 1 – Butterfly Garden
3.East of the Sun – ICP Orchestra
4.Os Meus Shorts – Os Meus Shorts II
5.Sylvain Rifflet & Jon Irabagon – Perpetual Motion (A Celebration of Moondog)
6.Baloni – Belleke (CF 305)
7.Ideal Bread Beating The Teens – Songs Of Steve Lacy
8.Franco D’Andrea Sextet – Monk and the Time Machine
9.Marc Ribot Trio – Live at the Village Vanguard
10.Sylvie Courvoisier – Mark Feldman Quartet Birdies for Lulu

http://www.freejazzblog.org/2014/12/albums-of-year-2014.html

Free Jazz review by Stefan Wood

CF305Baloni – Belleke (CF 305)
****
Baloni is an improv trio comprised of Joachim Badenhorst (bass clarinet, clarinet & tenor sax, worked with Han Bennink and Tony Malaby), Frantz Loriot (viola, played with David Ware), and Pascal Niggenkemper (double bass, played with Frank Gratowski). Belleke is their second album on clean feed, their debut Fremdenzimmer garnering accolades for their unique brand of music, part chamber jazz, part surreal improvisations inhabiting classical trappings.

“Belleke” opens the album with the clarinet and strings combining for a low volume and, evenly paced, like gliding across calm waters, but with the feeling of some tension. “Building Nothing Out of Something” is where each instrument is pushed out of their familiar trappings; the clarinet squeaks like a rusty swing, the bass like an industrial machine being stressed with weight, and the viola a high pitched feedback wail. Chamber industrial noise abstractions. An outstanding track is “Feuertreppe,” meaning Fire Escape Staircase. The viola and bass bow and pluck from a slow simmer to a burning frenzy, deftly managing both high and low registers, before fading into the clarinet solo, where later joined by the strings in a Schoenberg like classical piece, before the three build up the tension, clarinet leading with all three in medium register, then fading into an almost minimal silence.

“Turning Inwards Like a Glove,” is perhaps the centerpiece of the album, a soulful bass clarinet solo that is then joined by a frenetic plucking of the double bass, with the viola bowing a little behind the two in a high register. The strings provide the background for the bass clarinet to then gently float above, creating a very spiritually uplifting piece. Tracks like “Heaving Hearts,” “Casse Meditative,” and “Snowflakes” all demonstrate the trio’s ability to redefine the boundaries of how their instruments sound, in as of themselves and how they interact with each other. The music never digresses nor is superfluous, the mostly sub eight minute works are succinct and clear. “What Grows Beneath,” the final track, alternates from free form blowing of the sax to minimal notes of the stringed instruments and back again, ending with the sax gently soloing over a soft toned but frenetic viola bowing.

Belleke is an excellent album of creative music making, defying convention and creating a unique sound that combines improvisations with classical sensibilities. Recommended.

http://www.freejazzblog.org/2014/09/baloni-belleke-clean-feed-2014.html

All About Jazz Italy review by Vincenzo Roggero

CF 283Pascal Niggenkemper Vision7 – Lucky Prime (CF 283)
Prime è il debutto discografico per i Vision 7 di Pascal Niggenkemper ed è album trasversale come pochi. In Lucky Prime avanguardia, free, musica da camera, contemporanea e sperimentale, noise si ritrovano in una sorta di camera di combustione lenta e inesorabile che rischia di esplodere al minimo respiro.

Ma a caratterizzare in maniera del tutto unica l’album, a trasformarlo in un prisma dai molteplici riflessi è la mobilità dell’organico. Quando il settetto si muove compatto e al completo ci si ritrova frastornati non solo dall’onda sonora che ne deriva ma dalla molteplicità di input che assalgono l’ascoltatore, e dalle direzioni impazzite che sembrano possedere i loro movimenti.

Nel momento in cui l’organico si scompone in piccole formazioni sono le combinazioni strumentali a dettare le condizioni. Viola, contrabbasso e vibrafono imprimono il marchio dell’astrattezza, della metafisica e dell’algida allure contemporanea. Il piano preparato di Eve Risser evoca un mondo fatto di mimimi accidenti, di segnali in codice, di provocazioni. Batteria e fiati battono i sentieri dell’improvvisazione a tratti feroce, dionisiaca, a tratti alla ricerca di seppur precari equilibri melodici.

Con la voce di Emilie Lesbros che funge da battitore libero recitando, declamando, utilizzando uno scat improbabile, attraversando la cortina di suoni con esplosioni gutturali, o lenendo talvolta le ferite procurate da strumenti affilati. Maneggiare con cura.
http://www.allaboutjazz.com/lucky-prime-pascal-niggenkemper-clean-feed-records-review-by-vincenzo-roggero.php#.U3SeRIFdUuc

Tomajazz review by Pachi Tapiz

CF 283Pascal Niggenkemper Vision 7: Lucky Prime (CF 283)
La tentación de hablar de Lucky Prime como una de las maneras de hacer evolucionar el jazz en la actualidad puede ser grande, si bien es cierto que la alternancia de composición e improvisación son unos elementos que están presentes a lo largo de la historia de esta música, prácticamente insertados en su genoma. Lo que distingue al estreno del grupo Vision 7 del contrabajista y compositor Pascal Niggenkemper de otros proyecto son los mimbres con los que teje este proyecto. En primer lugar los de los músicos, con una formación inusual de un septeto con saxo/clarinete, piano/piano preparado, voz, viola, contrabajo, batería y vibráfono/marimba. En segundo lugar con las influencias que maneja este grupo tanto en las composiciones, como en su ausencia. Los temas de Lucky Seven forman una almazuela integrada por elementos dispares, tanto compuestos como improvisados. La música está entroncada con la improvisación libre, y también con la tradición del jazz, incluyendo momentos con un swing contagioso o que se convierten en un delicioso tótum revolútum. Tampoco deja de mirar a la música de cámara, e incluso a una cierta manera de entender la música ambiental. Esta disparidad de infuencias provoca la variedad de carácter de la propuesta, que puede ser abstracta o concreta; abierta en su desarrollo o ceñida a la partitura; crispada o tranquila.

El gran logro de Vision 7 es la capacidad de trabajar con todo este material dándole una uniformidad de principio a fin. Algo que por otra parte era uno de los objetivos de su autor, ya que esta obra está concebida como una suite. Todos los músicos, es obvio, tienen un papel imprescindible en su desarrollo, aunque quien quizás destaca de entre el resto es la cantante y letrista Emilie Lesbros, gracias a la versatilidad que muestra en sus intervenciones.
http://www.tomajazz.com/web/?p=10407

© Pachi Tapiz

The New York City Jazz Record review by Stuart Broomer

CF 283Pascal Niggenkemper’s Vision7 – Lucky Prime (CF 283)
Pascal Niggenkemper, a French-German bassist active in both the Cologne and New York scenes, has worked extensively in small improvisatory groups with Thomas Heberer and Joachim Badenhorst, as well as his remarkable piano trio with Simon Nabatov and Gerald Cleaver. Lucky Prime marks a departure for him: an extended suite for a midsize ensemble, emphasizing composition and the particularly complex structures sheer numbers make possible, overlaying composed and improvised elements in ways that are sometimes uncanny.

There’s a particular complexity achieved here that’s unusual, from the initial “Carnet plein d’histoires”, in which the seven musicians appear to be
pursuing different musical paths, sometimes at breakneck speed, but somehow tightly synchronized. It’s a remarkable effect, at once composed and improvised, and with its weird harmonic associations and rhythmic layering can suggest music by Charles Mingus, Cecil Taylor and early Jimmy Giuffre (there’s
a structuralist cool at the core) all at once, the effect further multiplied by the text of singer Emilie Lesbros.

There’s a particular complexity of mood, a developed ambivalence, which takes another form in the suite’s concluding “Sortir de la Colère”, with Lesbros (in another language) repeatedly spitting out “That’s my dream…” as the underlying music constantly contrasts new and more lyric textures.

Along the way, there’s the odd rhythmic insistence of “I don’t know why, but this morning”, held together by drummer Christian Lillinger; the abstract duet of pianist Eve Risser and vibraphonist Els Vandeweyer on “En urgence” and numerous moments highlighted by Frantz Loriot’s spiky viola work and Frank

Gratkowski’s coruscating alto saxophone and somber bass clarinet. While the compositions and the group are constructed to explore Niggenkemper’s conception, they also represent forums for strong musical personalities, a key function for dynamic jazz composition as well as an ensemble.

Time Out Lisboa review by Jose Carlos Fernandes

CF 283Pascal Niggenkemper Vision7 – Lucky Prime (CF 283)
***
O novelo animal e vegetal da capa espelha bem a exuberância e variedade de formas e cores do septeto do contrabaixista Pascal Niggenkemper, um grupo irrequieto que se diria resultar da colisão do Jazz Workshop de Mingus com o Ensemble Intercontemporain.
Mas se “Carnet Plein d’Histoires” e “”I Don’t Know Why, But This Morning…” são electrizantes, pelo fervilhar rítmico (que pode atingir a intensidade de um tornado) e pelo caleidoscópio tímbrico, o resto do CD não é tão conseguido. As intervenções vocais de Emilie Lesbros (entre a declamação e o scat possesso e alternando francês, inglês e alemão) são inteligíveis apenas intermitentemente e se, nas faixas acima mencionadas, ajudam ao frenesim, noutras são apenas uma interferência enervante.